Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα What a BE - WIN school. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα What a BE - WIN school. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 8 Ιουνίου 2026

What a BE - WIN school..! Etwinning 2025-26 "ΔΕΠΥ"

Συνεχίζοντας το πρόγραμμα What a BE - WIN school..!  ασχοληθήκαμε με την ΔΕΠΥ (Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας). Προσεγγίσαμε το θέμα  μέσα από 2 υπέροχες ιστορίες και την αισθητηριακή εξερεύνηση. 

Μέσα από 4 ειδικά σχεδιασμένους σταθμούς δράσης, οι μαθητές μας δεν ήρθαν απλώς σε επαφή με τη διαταραχή, αλλά καλλιέργησαν την ενσυναίσθηση, τη συνεργασία και τη χαρά της συνύπαρξης. Δούλεψαν με τις αισθήσεις τους και έμαθαν να επικοινωνούν πέρα από τα λόγια. Τα παιδιά σε μικρές ομάδες των 2 ατόμων περνούν διαδοχικά από 4 διαφορετικούς αισθητηριακούς σταθμούς. Σε κάθε σταθμό εκτελούν μια δραστηριότητα με έντονο αισθητηριακό χαρακτήρα που επιτρέπει σε όλα τα παιδιά να συμμετέχουν στο δικό τους επίπεδο. Με τη χρήση οπτικών καρτών οι μαθητές μας πέρασαν από το θεωρητικό επίπεδο των ιστοριών στη βιωματική πράξη, αναπτύσσοντας δεξιότητες κοινωνικοποίησης και αυτονομίας.

Στόχοι Δραστηριότητας
1. Ανάπτυξη κοινωνικών δεξιοτήτων (παράλληλο παιχνίδι, εναλλαγή ρόλων, συνύπαρξη).
2. Αισθητηριακή ρύθμιση για παιδιά με αυτισμό (επιλέγουν ή αποφεύγουν ερεθίσματα).
3. Συνεργασία χωρίς πίεση για λεκτική επικοινωνία.
4. Ενίσχυση της ενσυναίσθησης από τα παιδιά τυπικής ανάπτυξης.

Σταθμός 1: Νερό + Ποτήρι + μπρίκι
Οπτική κάρτα με απλές εντολές
Τι κάνουν τα παιδιά:
 Γεμίζουν το μπρίκι με νερό από το μπολ το αδειάζουν στο ποτήρι και αδειάζουν το ποτήρι στο άλλο μπολ.
 Πειραματίζονται με τον ήχο του νερού και την υφή
Σταθμός 2: Πλαστελίνη. Οπτική κάρτα με απλές εντολές.
Υλικά: Χρωματιστή πλαστελίνη, κουπ-πατ, πλάστης
Τι κάνουν τα παιδιά: Πλάθουν την πλαστελίνη με τα χέρια μετά με τον πλάστη και στη συνέχεια κάνουν σχέδια με το κουπ- πατ 
Στόχος: Ανάπτυξη λεπτής κινητικότητας, παράλληλο παιχνίδι με δημιουργικότητα, ευκαιρία για μίμηση
Σταθμός 3: Μπολ αφής. Οπτική κάρτα με απλές εντολές.
Υλικά: Μπολ με υλικά όπως κουμπί, ματάκια και πασχαλίτσα
Τι κάνουν τα παιδιά:
Ψάχνουν “κρυμμένους θησαυρούς” μέσα στο μπολ.
Τους αναγνωρίζουν με την αφή
Στόχος: Αισθητηριακή εξερεύνηση

Σταθμός 4: Φύτευση και φροντίδα. Οπτική κάρτα με 6 απλές, διαδοχικές εντολές σε μορφή εικονογραφημένης ιστορίας.
Τι κάνουν τα παιδιά:
Ακολουθούν τα βήματα της διαδικασίας. Προετοιμάζουν το χώμα, τοποθετούν το φυτό, ποτίζουν και στο τέλος καθαρίζουν τον χώρο τους. Εξασκούνται στην τήρηση μιας ακολουθίας ενεργειών (σειροθέτηση).
Στόχος: Ενίσχυση της αυτονομίας και της υπευθυνότητας μέσα από τη φροντίδα ενός ζωντανού οργανισμού.
Ανάπτυξη δεξιοτήτων οργάνωσης και ολοκλήρωσης μιας εργασίας (από την έναρξη έως τον καθαρισμό).
Σύνδεση της αλληλουχίας εικόνων με την πράξη. Ευχαριστούμε πολύ το ανθοπωλείο του κυρίου Σταμπουλή για την ευγενική δωρεά του φυτού.
Μέσα από διαδραστικά παιχνίδια και κουίζ, προβληματίστηκαν για το πώς μπορούμε να επιλύουμε τις συγκρούσεις με τον σωστό τρόπο.
Συνεργαστήκαμε με το 1ο Νηπιαγωγείο Αριδαίας, όπου τα παιδιά "χαρτογράφησαν" τα συναισθήματα που βιώνουμε όλοι μας στην καθημερινότητά μας στο σχολείο σε ένα παιχνίδι ρομποτικής.
Οι μαθητές του νηπιαγωγείου μας χωρίστηκαν σε 4 ομάδες. Κάθε ομάδα ανέλαβε να αποτυπώσει ένα από τα 4 βασικά συναισθήματα (χαρά, θλίψη, θυμό και φόβο) δημιουργώντας ένα σενάριο. Οι εικόνες για αυτά τα σενάρια δημιουργήθηκαν χρησιμοποιώντας Τεχνητή Νοημοσύνη (AI) 
Τα σενάρια είναι τα εξής

Ο Αλέξης έχει γενέθλια. Οι φίλοι του στο σχολείο έχουν ετοιμάσει ένα πάρτι έκπληξη χωρίς να το ξέρει. Πολύχρωμα κίτρινα, μπλε και πορτοκαλί μπαλόνια είναι σκορπισμένα παντού. Μια επιγραφή στο μπροστινό μέρος του τραπεζιού γράφει με μεγάλα, πολύχρωμα γράμματα: "ΕΚΠΛΗΞΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΕΞΗ!". Ο Αλέξης νιώθει χαρά.
Μια ομάδα παιδιών έχει χτίσει έναν πύργο από τουβλάκια. Ο Χρήστος θέλει να παίξει κι αυτός με τα τουβλάκια, αλλά ανυπομονεί. Θυμώνει, σηκώνεται, αρχίζει να κλωτσάει τον πύργο και τον γκρεμίζει με όλη του τη δύναμη.
Ξαφνικά χτυπάει ο συναγερμός του σχολείου. Ο δυνατός ήχος τρομάζει πολύ τον Νίκο. Πηδάει πάνω, καλύπτει τα αυτιά του και αρχίζει να φωνάζει: "Σταμάτα! Φοβάμαι!"
Ο Γιώργος έφτιαξε μια ζωγραφιά για τη μαμά του στο σχολείο και την άφησε στο τραπέζι. Ο Γιάννης δεν μπορεί να βρει το αγαπημένο του αυτοκινητάκι και καθώς τρέχει δίπλα στο τραπέζι, δεν προσέχει, σπρώχνει τη ζωγραφιά στο πάτωμα και, χωρίς να το θέλει, την πατάει με τα παπούτσια του και τη λασπώνει. Ο Γιώργος βλέπει τη ζωγραφιά, νιώθει λύπη και κλαίει.
Τα σενάρια και οι εικόνες στάλθηκαν στο 1ο Νηπιαγωγείο Αριδαίας. Με βάση την εικόνα κάθε σεναρίου, τα παιδιά του νηπιαγωγείου Αριδαίας ζωγράφισαν το αντίστοιχο συναίσθημα. Τέλος, τα 4 συναισθήματα τοποθετήθηκαν σε έναν τροχό.
Η συνεργατική δραστηριότητα πραγματοποιήθηκε χρησιμοποιώντας το Tale-Bot σε μια διαδρομή με σενάρια από την καθημερινή σχολική ζωή. Κατά τη διάρκεια της διαδικτυακής συνάντησης, μαθητές από τα δύο νηπιαγωγεία γύρισαν με τη σειρά έναν τροχό συναισθημάτων, καθοδηγώντας το Tale-Bot στην αντίστοιχη σκηνή και καταγράφοντας το αντίστοιχο συναίσθημα. Μέσω αυτής της δραστηριότητας, τα παιδιά ανέπτυξαν δεξιότητες συνεργασίας, επικοινωνίας και αναγνώρισης συναισθημάτων.

Μπορείτε να δείτε όλη την συνεργασία στον παρακάτω σύνδεσμο

Η χρήση του Tale-Bot ενίσχυσε επίσης τις δεξιότητές τους στη συμμετοχή, την επίλυση προβλημάτων και τον πρώιμο προγραμματισμό με παιχνιδιάρικο και ουσιαστικό τρόπο.
Tο πρόγραμμα αξιολογήθηκε από τα παιδιά






























Παρασκευή 15 Μαΐου 2026

What a BE - WIN school..! Etwinning 2025-26 "Κινητική αναπηρία"

 Μέσα από ένα βιωματικό πρόγραμμα δράσεων, γνωρίσαμε   την κινητική αναπηρία. Επιδιώξαμε να κατανοήσουμε τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα άτομα με κινητικές δυσκολίες, αλλά και τη δύναμη της θέλησης που υπερνικά κάθε φυσικό εμπόδιο. Παίξαμε βιωματικά παιχνίδια σε καθήμενη Θέση. Η εμπειρία μας ξεκίνησε με τον περιορισμό της κίνησης, ώστε να αντιληφθούμε πώς αλλάζει η προοπτική μας όταν ο χώρος γύρω μας δεν είναι άμεσα προσβάσιμος. 
Παιχνίδια στα καρεκλάκια: Τα παιδιά συμμετείχαν σε μια σειρά δραστηριοτήτων παραμένοντας καθήμενα, προσπαθώντας να εκτελέσουν καθημερινές εργασίες, να παίξουν και να αλληλεπιδράσουν χωρίς να χρησιμοποιήσουν τα πόδια τους.

Μπότσια

Πινγκ πονγκ
Τέννις
Μπάσκετ

Η πιο συγκινητική και διδακτική στιγμή του προγράμματος ήταν η συνάντησή μας με έναν άνθρωπο που χρησιμοποιεί τεχνητό μέλος.

Η επίσκεψή του Θοδωρή στην τάξη μας έδωσε την ευκαιρία να δούμε από κοντά πώς η επιστήμη και η τεχνολογία βοηθούν έναν άνθρωπο να ανακτήσει την αυτονομία του. Τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να θέσουν ερωτήσεις, να λύσουν τις απορίες τους και να καταλάβουν ότι ένα τεχνητό πόδι δεν είναι απλώς ένα εξάρτημα, αλλά ένα μέσο που προσφέρει ελευθερία.
Μια μέρα λάβαμε μια επιστολή στο σχολείο μας από τον Αρχιμήδη
τον εφευρέτη της Αρχαίας Ελλάδας που όπως μάθαμε εφηύρε όλα αυτά που ονομάζουμε απλές μηχανές!!!
Έτσι λοιπόν φανταστήκαμε ότι ένα παιδί σε αναπηρικό αμαξίδιο θα έρθει στο σχολείο μας αλλά υπάρχουν σκαλιά και δεν θα μπορέσει να μπει μέσα στην τάξη.  Τι θα έκανε ο Αρχιμήδης για να τον βοηθήσει; Μια ράμπα είπαν τα παιδιά. Αποφασίσαμε να κάνουμε μια ράμπα. 



Η ράμπα μας έτοιμη να υποδεχτεί τον νέο μαθητή

Κάναμε κι ένα ασανσέρ με ανακυκλώσιμα υλικά με αφορμή την συνεργασία μας με το 1ο Νηπιαγωγείο Λητής Θεσσαλονίκης. Την όλη διαδικασία μπορείτε να την δείτε στο παρακάτω βίντεο. 


Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2026

What a BE - WIN school..! Etwinning 2025-26 "Οπτική αναπηρία"

Μέσα από ένα βιωματικό πρόγραμμα δράσεων, γνωρίσαμε σε  την οπτική αναπηρία και προσπαθήσαμε να κατανοήσουμε τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται τον κόσμο τα άτομα με μειωμένη ή καθόλου όραση. Αξιοποιήσαμε παρουσιάσεις, εκπαιδευτικά βίντεο και βιωματικά παιχνίδια, που μας βοήθησαν να «μπούμε στη θέση» αυτών των ανθρώπων και να καλλιεργήσουμε την ενσυναίσθηση και τον σεβασμό στη διαφορετικότητα.
Δώσαμε ιδιαίτερη έμφαση στα παιχνίδια που ενεργοποιούσαν κυρίως την αφή. Τα παιδιά συμμετείχαν σε δραστηριότητες με κλειστά μάτια, όπου καλούνταν να ψηλαφίσουν διάφορα αντικείμενα και, βασιζόμενα αποκλειστικά στην αίσθηση της αφής, να αναγνωρίσουν τι είναι αυτό που κρατούν. Με τον τρόπο αυτό εξασκήθηκαν στην παρατήρηση μέσω των αισθήσεων και κατανόησαν πόσο σημαντική είναι η αφή για την αντίληψη του κόσμου όταν η όραση απουσιάζει.




Διαβάσαμε το παραμύθι "Φένια η αγαπημένη των ήχων". Πώς θα ήταν ο κόσμος μας, αν είχε μόνο ήχους; Αν αναγνωρίζαμε τα λουλούδια από το άρωμά τους και μόνο; Αν υπήρχε μόνο ένα χρώμα; Η Φένια, ένα πλάσμα με φωτεινό χαμόγελο και ιδιαίτερες ικανότητες, μας παίρνει από το χέρι για να μας δείξει τον δρόμο…
 


Παράλληλα, πραγματοποιήθηκαν παιχνίδια ακρόασης, στα οποία χρησιμοποιήσαμε διάφορα μουσικά όργανα αλλά και καθημερινά αντικείμενα που παράγουν ήχο. Τα παιδιά, χωρίς να βλέπουν, προσπαθούσαν να αναγνωρίσουν ποιο όργανο ή αντικείμενο άκουγαν κάθε φορά, καλλιεργώντας έτσι την ακουστική τους διάκριση και την προσοχή στον ήχο. Τα παιδιά κλήθηκαν να εντοπίσουν ζευγάρια ίδιων ήχων, αλλά και να αναγνωρίσουν τη λέξη «καλημέρα» ειπωμένη από διαφορετικούς συμμαθητές τους. Με αυτόν τον τρόπο προσπάθησαν να γνωρίσουν και να ξεχωρίσουν τη φωνή του κάθε μαθητή, ενισχύοντας τη μνήμη, την ακουστική αντίληψη και τη μεταξύ τους σύνδεση.


Επίσης προσπάθησαν να ζωγραφίσουν μέσα σε ένα πλαίσιο με δεμένα μάτια. Ένα από τα παιδιά είχε τον ρόλο να τους δίνει τα χρώματα, περιγράφοντας προφορικά ποιο χρώμα κρατούσε.
Παίξαμε TriGo ένα επιτραπέζιο παιχνίδι άκρως συμπεριληπτικό που ξεπερνάει την ψυχαγωγία, με στόχο να προάγει τη συμμετοχικότητα και να προσφέρει χαρά στους παίκτες όλων των ικανοτήτων. Απευθύνεται σε άτομα με οπτική αναπηρία φέροντας οδηγίες και στη γραφή Braille. Το όνομα έχει διπλή σημασία. Όχι μόνο αποτίει φόρο τιμής στο κλασικό παιχνίδι Tρίλιζα (Tic-Tac-toe), αλλά ενσωματώνει τη λέξη “go”, προτρέποντας τον κόσμο να εκμηδενίζει τους αποκλεισμούς και να γίνει συμμετοχικός. Το παιχνίδι είναι για 2 παίκτες που παίζουν εναλλάξ. Οι παίκτες μπορούν να διακρίνουν τα τουβλάκια με την αφή, υποβοηθούμενοι από δείκτες αφής.(https://www.lets-go.gr/trigo/)

Δημιουργήσαμε επίσης τη δική μας τριλίζα, την οποία στη συνέχεια παίξαμε, προσαρμόζοντάς την ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί και μέσα από την αφή. 
Γνωρίσαμε τη γραφή Braille, κατανοώντας τη σημασία της ως βασικό μέσο επικοινωνίας και πρόσβασης στη γνώση για τα άτομα με οπτική αναπηρία.







Είδαμε το μουσείο αφής
Παράλληλα, πειραματιστήκαμε δημιουργικά, φτιάχνοντας τις δικές μας απτικές - ανάγλυφες εικόνες. Επίσης δημιουργήσαμε ηχοϊστορίες, όπου ο ήχος αντικατέστησε την εικόνα και έγινε το κύριο εκφραστικό μας μέσο.




Οι εικόνες που ζωγραφίσαμε έγιναν ανάγλυφες 




Δημιουργήσαμε ήχο για κάθε εικόνα. Δείτε το αποτέλεσμα εδώ

Και κάναμε και μια ηχοϊστορία την οποία μπορείτε να δείτε εδώ 

Μάθαμε για τους σκύλους-οδηγούς τυφλών και τον σημαντικό ρόλο τους, καθώς εκπαιδεύονται ειδικά για να καθοδηγούν και να υποστηρίζουν άτομα με προβλήματα όρασης στην καθημερινότητά τους.
και είδαμε μια συγκινητική ιστορία ενός μικρού σκύλου με ένα μεγάλο όνειρο να γίνει Σκύλος-Οδηγός. 

Ιδιαίτερα σημαντική ήταν η συνεργασία μας με το Δημοτικό σχολείο CEIP Tomas de Ybarra της Ισπανίας. Τα παιδιά του σχολείου μας δημιούργησαν με πηλό αγγεία και μάσκες εμπνευσμένα από την αρχαία Ελλάδα και το αρχαίο θέατρο. 





Στη συνέχεια ένα παιδί, με δεμένα μάτια, μπήκε στη θέση ενός ατόμου με οπτική αναπηρία. Χρησιμοποιώντας μόνο την αφή, προσπάθησε να αναγνωρίσει τι αναπαριστούσε κάθε δημιούργημα.





Τα δημιουργήματα αυτά στάλθηκαν στο σχολείο της Ισπανίας, όπου οι μαθητές, παρατηρώντας τις εικόνες δημιούργησαν ήχους που αντιστοιχούσαν σε κάθε αγγείο και κάθε μάσκα, εκφράζοντας με ηχητικό τρόπο αυτό που έβλεπαν. Μας έστειλαν σε μορφή Qr code τους ήχους που δημιούργησαν για τα αγγεία μας. Σκανάραμε τους ήχους και προσπαθήσαμε να καταλάβουμε ο κάθε ήχος σε ποια εικόνα αντιστοιχεί.
Αντίστοιχα, οι μαθητές από την Ισπανία μας έστειλαν τα δικά τους αγγεία.
Εμείς, παρατηρώντας τις μορφές και τις παραστάσεις που απεικονίζονταν πάνω τους, δημιουργήσαμε ήχους για κάθε εικόνα, χρησιμοποιώντας ποικίλα μέσα: ήχους από το στόμα, από το σώμα μας, αλλά και μουσική που δημιουργήσαμε μέσω ai.
Στείλαμε τους ήχους σε Qr code στους μαθητές της Ισπανίας

Τα παιδιά από την Ισπανία σκάναραν τους ήχους και προσπαθήσανε να καταλάβουν ο κάθε ήχος σε ποια εικόνα αντιστοιχεί. Συναντηθήκαμε διαδικτυακά και παίξαμε με τους ήχους. Κάθε σχολείο άκουγε τον ήχο που είχε κάνει το άλλο σχολείο και μάντευε για ποιο αγγείο ή μάσκα προοριζόταν ο ήχος που άκουγε.



Μέσα από αυτή τη δημιουργική ανταλλαγή, ο ήχος και η εικόνα συνδέθηκαν με έναν πρωτότυπο και ουσιαστικό τρόπο, αναδεικνύοντας τη δύναμη της τέχνης, της συνεργασίας και της πολυαισθητηριακής μάθησης, αλλά και τη σημασία της συμπερίληψης και της κατανόησης της διαφορετικότητας.