Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2026

What a BE - WIN school..! Etwinning 2025-26 "Οπτική αναπηρία"

Μέσα από ένα βιωματικό πρόγραμμα δράσεων, γνωρίσαμε σε  την οπτική αναπηρία και προσπαθήσαμε να κατανοήσουμε τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται τον κόσμο τα άτομα με μειωμένη ή καθόλου όραση. Αξιοποιήσαμε παρουσιάσεις, εκπαιδευτικά βίντεο και βιωματικά παιχνίδια, που μας βοήθησαν να «μπούμε στη θέση» αυτών των ανθρώπων και να καλλιεργήσουμε την ενσυναίσθηση και τον σεβασμό στη διαφορετικότητα.
Δώσαμε ιδιαίτερη έμφαση στα παιχνίδια που ενεργοποιούσαν κυρίως την αφή. Τα παιδιά συμμετείχαν σε δραστηριότητες με κλειστά μάτια, όπου καλούνταν να ψηλαφίσουν διάφορα αντικείμενα και, βασιζόμενα αποκλειστικά στην αίσθηση της αφής, να αναγνωρίσουν τι είναι αυτό που κρατούν. Με τον τρόπο αυτό εξασκήθηκαν στην παρατήρηση μέσω των αισθήσεων και κατανόησαν πόσο σημαντική είναι η αφή για την αντίληψη του κόσμου όταν η όραση απουσιάζει.




Διαβάσαμε το παραμύθι "Φένια η αγαπημένη των ήχων". Πώς θα ήταν ο κόσμος μας, αν είχε μόνο ήχους; Αν αναγνωρίζαμε τα λουλούδια από το άρωμά τους και μόνο; Αν υπήρχε μόνο ένα χρώμα; Η Φένια, ένα πλάσμα με φωτεινό χαμόγελο και ιδιαίτερες ικανότητες, μας παίρνει από το χέρι για να μας δείξει τον δρόμο…
 


Παράλληλα, πραγματοποιήθηκαν παιχνίδια ακρόασης, στα οποία χρησιμοποιήσαμε διάφορα μουσικά όργανα αλλά και καθημερινά αντικείμενα που παράγουν ήχο. Τα παιδιά, χωρίς να βλέπουν, προσπαθούσαν να αναγνωρίσουν ποιο όργανο ή αντικείμενο άκουγαν κάθε φορά, καλλιεργώντας έτσι την ακουστική τους διάκριση και την προσοχή στον ήχο. Τα παιδιά κλήθηκαν να εντοπίσουν ζευγάρια ίδιων ήχων, αλλά και να αναγνωρίσουν τη λέξη «καλημέρα» ειπωμένη από διαφορετικούς συμμαθητές τους. Με αυτόν τον τρόπο προσπάθησαν να γνωρίσουν και να ξεχωρίσουν τη φωνή του κάθε μαθητή, ενισχύοντας τη μνήμη, την ακουστική αντίληψη και τη μεταξύ τους σύνδεση.


Επίσης προσπάθησαν να ζωγραφίσουν μέσα σε ένα πλαίσιο με δεμένα μάτια. Ένα από τα παιδιά είχε τον ρόλο να τους δίνει τα χρώματα, περιγράφοντας προφορικά ποιο χρώμα κρατούσε.
Παίξαμε TriGo ένα επιτραπέζιο παιχνίδι άκρως συμπεριληπτικό που ξεπερνάει την ψυχαγωγία, με στόχο να προάγει τη συμμετοχικότητα και να προσφέρει χαρά στους παίκτες όλων των ικανοτήτων. Απευθύνεται σε άτομα με οπτική αναπηρία φέροντας οδηγίες και στη γραφή Braille. Το όνομα έχει διπλή σημασία. Όχι μόνο αποτίει φόρο τιμής στο κλασικό παιχνίδι Tρίλιζα (Tic-Tac-toe), αλλά ενσωματώνει τη λέξη “go”, προτρέποντας τον κόσμο να εκμηδενίζει τους αποκλεισμούς και να γίνει συμμετοχικός. Το παιχνίδι είναι για 2 παίκτες που παίζουν εναλλάξ. Οι παίκτες μπορούν να διακρίνουν τα τουβλάκια με την αφή, υποβοηθούμενοι από δείκτες αφής.(https://www.lets-go.gr/trigo/)

Δημιουργήσαμε επίσης τη δική μας τριλίζα, την οποία στη συνέχεια παίξαμε, προσαρμόζοντάς την ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί και μέσα από την αφή. 
Γνωρίσαμε τη γραφή Braille, κατανοώντας τη σημασία της ως βασικό μέσο επικοινωνίας και πρόσβασης στη γνώση για τα άτομα με οπτική αναπηρία.







Είδαμε το μουσείο αφής
Παράλληλα, πειραματιστήκαμε δημιουργικά, φτιάχνοντας τις δικές μας απτικές - ανάγλυφες εικόνες. Επίσης δημιουργήσαμε ηχοϊστορίες, όπου ο ήχος αντικατέστησε την εικόνα και έγινε το κύριο εκφραστικό μας μέσο.




Οι εικόνες που ζωγραφίσαμε έγιναν ανάγλυφες 




Δημιουργήσαμε ήχο για κάθε εικόνα. Δείτε το αποτέλεσμα εδώ

Και κάναμε και μια ηχοϊστορία την οποία μπορείτε να δείτε εδώ 

Μάθαμε για τους σκύλους-οδηγούς τυφλών και τον σημαντικό ρόλο τους, καθώς εκπαιδεύονται ειδικά για να καθοδηγούν και να υποστηρίζουν άτομα με προβλήματα όρασης στην καθημερινότητά τους.
και είδαμε μια συγκινητική ιστορία ενός μικρού σκύλου με ένα μεγάλο όνειρο να γίνει Σκύλος-Οδηγός. 

Ιδιαίτερα σημαντική ήταν η συνεργασία μας με το Δημοτικό σχολείο CEIP Tomas de Ybarra της Ισπανίας. Τα παιδιά του σχολείου μας δημιούργησαν με πηλό αγγεία και μάσκες εμπνευσμένα από την αρχαία Ελλάδα και το αρχαίο θέατρο. 





Στη συνέχεια ένα παιδί, με δεμένα μάτια, μπήκε στη θέση ενός ατόμου με οπτική αναπηρία. Χρησιμοποιώντας μόνο την αφή, προσπάθησε να αναγνωρίσει τι αναπαριστούσε κάθε δημιούργημα.





Τα δημιουργήματα αυτά στάλθηκαν στο σχολείο της Ισπανίας, όπου οι μαθητές, παρατηρώντας τις εικόνες δημιούργησαν ήχους που αντιστοιχούσαν σε κάθε αγγείο και κάθε μάσκα, εκφράζοντας με ηχητικό τρόπο αυτό που έβλεπαν. Μας έστειλαν σε μορφή Qr code τους ήχους που δημιούργησαν για τα αγγεία μας. Σκανάραμε τους ήχους και προσπαθήσαμε να καταλάβουμε ο κάθε ήχος σε ποια εικόνα αντιστοιχεί.
Αντίστοιχα, οι μαθητές από την Ισπανία μας έστειλαν τα δικά τους αγγεία.
Εμείς, παρατηρώντας τις μορφές και τις παραστάσεις που απεικονίζονταν πάνω τους, δημιουργήσαμε ήχους για κάθε εικόνα, χρησιμοποιώντας ποικίλα μέσα: ήχους από το στόμα, από το σώμα μας, αλλά και μουσική που δημιουργήσαμε μέσω ai.
Στείλαμε τους ήχους σε Qr code στους μαθητές της Ισπανίας

Τα παιδιά από την Ισπανία σκάναραν τους ήχους και προσπαθήσανε να καταλάβουν ο κάθε ήχος σε ποια εικόνα αντιστοιχεί. Συναντηθήκαμε διαδικτυακά και παίξαμε με τους ήχους. Κάθε σχολείο άκουγε τον ήχο που είχε κάνει το άλλο σχολείο και μάντευε για ποιο αγγείο ή μάσκα προοριζόταν ο ήχος που άκουγε.



Μέσα από αυτή τη δημιουργική ανταλλαγή, ο ήχος και η εικόνα συνδέθηκαν με έναν πρωτότυπο και ουσιαστικό τρόπο, αναδεικνύοντας τη δύναμη της τέχνης, της συνεργασίας και της πολυαισθητηριακής μάθησης, αλλά και τη σημασία της συμπερίληψης και της κατανόησης της διαφορετικότητας.